Zmarł bliski w szpitalu — procedura i dokumenty

Ostatnia aktualizacja: 19 sierpnia 2026 r.

Gdy śmierć następuje w szpitalu, część formalności jest prostsza niż w przypadku zgonu w domu — kartę zgonu wystawia lekarz prowadzący lub dyżurny, więc nie musisz nikogo wzywać ani szukać. Ciało pozostaje w szpitalnej chłodni do czasu, aż odbierze je wybrany przez rodzinę zakład pogrzebowy.

Najważniejsze, o czym warto wiedzieć: wybór zakładu pogrzebowego należy wyłącznie do rodziny. Szpital nie ma prawa narzucić ci konkretnej firmy ani sugerować, że „współpracuje” tylko z jedną.

Najkrócej jak się da

  1. Szpital wystawia kartę zgonu — odbierasz ją osobiście.
  2. Wybierasz zakład pogrzebowy i dzwonisz.
  3. My odbieramy osobę zmarłą ze szpitalnej prosektury.
  4. Zgłaszasz zgon w USC w ciągu 3 dni od wystawienia karty zgonu.

Co dzieje się bezpośrednio po zgonie

Personel powiadamia rodzinę telefonicznie. Jeśli byłeś obecny — zwykle proszą o chwilę na przygotowanie pacjenta i pozwalają się pożegnać.

Ciało pozostaje na oddziale zwykle przez dwie godziny, po czym jest przewożone do szpitalnej chłodni lub prosektury. Szpital ma obowiązek przechowywać zwłoki nieodpłatnie przez 72 godziny liczone od godziny zgonu. Nie musisz więc podejmować żadnych decyzji tej samej nocy.

Po tym czasie placówka może naliczać opłatę za przechowywanie — w praktyce rzadko się to zdarza, jeśli rodzina jest w kontakcie i zakład pogrzebowy ma ustalony termin odbioru.

Krok 1. Odbiór karty zgonu

Kartę zgonu odbierasz osobiście w szpitalu. Zwykle jest gotowa następnego dnia roboczego, w godzinach pracy administracji lub sekretariatu oddziału — warto zadzwonić i zapytać, gdzie dokładnie i od której godziny.

Zabierz ze sobą:

  • swój dowód osobisty,
  • dowód osobisty osoby zmarłej (szpital go zwykle zwraca wraz z rzeczami osobistymi).

Przy tej okazji odbierzesz też rzeczy osobiste bliskiego — ubranie, okulary, telefon, obrączkę, protezę. Warto zapytać o depozyt, bo część rzeczy bywa przechowywana osobno.

Kiedy karta zgonu nie zostanie wystawiona od razu

Jeśli zgon nastąpił w niejasnych okolicznościach, w wyniku wypadku albo w ciągu doby od przyjęcia na oddział, może zostać zarządzona sekcja zwłok. Wtedy karta zgonu jest wystawiana dopiero po jej przeprowadzeniu i zapoznaniu się lekarza z protokołem sekcji.

Sekcja może być:

  • administracyjna albo naukowo-dydaktyczna — zarządzona przez szpital,
  • sądowo-lekarska — zarządzona przez prokuratora, gdy istnieje podejrzenie przestępstwa.

W drugim przypadku ciało wydaje prokuratura, nie szpital, a cała procedura może potrwać kilka dni. Zajmiemy się kontaktem z prokuraturą i zakładem medycyny sądowej za ciebie.

Warto wiedzieć, że w określonych sytuacjach można złożyć sprzeciw wobec sekcji administracyjnej — nie dotyczy to jednak sekcji zarządzonej przez prokuratora. Jeśli zależy ci na tym, powiedz o tym personelowi jak najszybciej.

Krok 2. Wybór zakładu pogrzebowego

To moment, w którym warto zachować czujność. Zdarza się, że rodziny są w szpitalu kierowane do konkretnej firmy — czasem przez personel, czasem przez osoby postronne czekające pod prosektorium.

Masz pełne prawo wybrać dowolny zakład pogrzebowy w Polsce, niezależnie od tego, w którym mieście czy szpitalu nastąpił zgon. Szpital nie może uzależnić wydania ciała od skorzystania z określonej firmy.

Jeśli zgon nastąpił w Przeworsku, Jarosławiu, Łańcucie, Rzeszowie lub w dowolnym innym szpitalu — odbierzemy osobę zmarłą i przywieziemy do Przeworska. Zadzwoń: 503 990 610.

Krok 3. Odbiór osoby zmarłej

Po tym, jak się z nami skontaktujesz, my ustalamy ze szpitalem termin odbioru. Potrzebujemy do tego twojego upoważnienia — podpiszesz je przy pierwszym spotkaniu albo na miejscu.

Do prosektury jedziemy sami. Nie musisz tam być ani niczego organizować.

Jeśli zgon nastąpił w szpitalu poza twoją miejscowością, przewóz krajowy jest wliczony w standardową usługę. Przy zgonie za granicą procedura jest inna — opisujemy ją w osobnym artykule o sprowadzeniu zmarłego z zagranicy.

Krok 4. Formalności urzędowe

Dalej postępujesz tak samo jak przy zgonie w domu:

Urząd Stanu Cywilnego — zgon zgłaszasz w USC właściwym dla miejsca zgonu, czyli miejscowości, w której znajduje się szpital, a nie miejsca zamieszkania zmarłego. Masz na to 3 dni od dnia sporządzenia karty zgonu. Pierwszy odpis skrócony aktu zgonu jest bezpłatny.

Zasiłek pogrzebowy — od 1 stycznia 2026 r. wynosi 7000 zł. Wniosek składasz w ZUS lub KRUS w ciągu 12 miesięcy od dnia śmierci. Możesz też upoważnić nas do złożenia wniosku i przekazania świadczenia bezpośrednio na nasze konto — wtedy rozliczasz z nami wyłącznie różnicę.

Pracodawca zmarłego — jeśli osoba zmarła pracowała, zgłoś to pracodawcy. Rodzinie może przysługiwać odprawa pośmiertna, a także niewypłacone wynagrodzenie i ekwiwalent za urlop.

Najczęstsze pytania

Czy szpital może zatrzymać ciało, jeśli nie mamy jeszcze zakładu pogrzebowego?

Nie. Szpital przechowuje zwłoki bezpłatnie przez 72 godziny od zgonu. Po tym czasie może naliczyć opłatę, ale nie może odmówić wydania ciała uprawnionej rodzinie.

Czy mogę zobaczyć bliskiego jeszcze raz przed pogrzebem?

Tak. Po przewiezieniu do naszej chłodni i przygotowaniu możliwe jest pożegnanie w kaplicy. Powiedz nam o tym — zorganizujemy to w spokojnych warunkach.

Kto wystawia kartę zgonu, gdy śmierć nastąpiła na SOR?

Lekarz dyżurny SOR lub lekarz, który stwierdził zgon. Kartę odbierasz w tej samej placówce.

Zmarły był w hospicjum. Czy procedura jest inna?

Jest bardzo podobna. Kartę zgonu wystawia lekarz hospicjum. Hospicja zwykle mają dobrze poukładaną procedurę i pomogą ci przejść przez pierwsze kroki.

Co z rzeczami, które zmarły miał przy sobie?

Odbierasz je razem z kartą zgonu, za pokwitowaniem. Warto sprawdzić listę depozytu — biżuteria i dokumenty bywają przechowywane w innym miejscu niż ubranie.

Może cię też zainteresować: Karta zgonu i akt zgonu — czym się różnią · Formalności w USC · Ile kosztuje pogrzeb

Podstawa prawna: ustawa z 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (t.j. Dz.U. 2025 poz. 1590); ustawa z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzeczniku Praw Pacjenta; ustawa z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej.

*Ostatnia aktualizacja: 19 sierpnia 2026 r.*

Może cię też zainteresować

Wróć do poradnika dla rodzin